بید و باد
خلاصه
در یک روستای دور افتاده، معلم مدرسه، پسر بچهای که شیشهای شکسته را از کلاس بیرون میکند و به او تأکید میکند که تا شیشهای جای آن نگذارد، حق آمدن به کلاس را ندارد
نظر
نکات جذابداستان فیلم بسیار ساده و در عین حال نمادین است: پسربچهای که توپش شیشهی کلاس را میشکند، مسئول تعمیر آن میشود و باید به تنهایی پول شیشه را تهیه کند، آن را از شیشهبُر بخرد و در طوفانی سخت با پای پیاده به مدرسه برساند . جذابیت اصلی، حس ماجراجویی حماسیای است که کیارستمی از یک اتفاق کوچک و روزمره خلق کرده؛ سفر پسرک با موتور همکلاسیاش، همراهی پیرمرد شیشهبُر، و کشمکش او با باد و بارانی که تهدید میکند شیشه را خرد کند . برخی منتقدان غربی این شیشهی شکننده را استعارهای از اوضاع سیاسی و امیدهای نسل جوان ایران دانستهاند .نحوه روایتروایت به سبک مینیمالیستی و شبهمستند رایج در سینمای کودکمحور ایرانی (در ادامهی مسیر آثاری مثل «خانه دوست کجاست») پیش میرود؛ دیالوگ کم است، بخش زیادی از فیلم بیکلام و متکی بر تصویر و حرکت شخصیت اصلی در طبیعت است . داستان از دید و در مقیاس یک کودک روایت میشود و بزرگسالان (پدر، معلم) عمداً کمرحم یا بیتفاوت به نظر میرسند تا بار مسئولیت کامل بر دوش پسرک بیفتد . به گفتهی برادشا، منطق روایت «رویاگون» و تقریباً شبیه یک تمثیل قرونوسطایی است، نه رئالیسم متعارف .فیلمبرداریفیلمبرداری در فضای باز کوهستانی و روستایی شمال ایران انجام شده و از نور طبیعی، باران واقعی و طوفان بهره میبرد که به گفته منتقدان چشماندازهای زیبا و گاه نفسگیری خلق میکند . طالبی داستان را بیشتر «نقاشی» کرده تا فیلمبرداری کرده؛ نماهای طولانی از پسرک که شیشهی بزرگ را زیر چانهاش گرفته و در برابر باد پیش میرود، محور بصری فیلم است . این سبک تصویری شباهت زیادی به مینیاتور ایرانی دارد که با جزئیات ریز، تصویر کلی را میسازد .به فکر فرو بردفیلم من را به فکر بیرحمی گاهبهگاه نظام آموزشی و بزرگسالان نسبت به کودکان وامیدارد؛ اینکه چطور یک اشتباه ساده و بازیگوشانه به یک ماجرای وجودی و آزمون بلوغ تبدیل میشود . همچنین این تفسیر که شکنندگی شیشه میتواند استعارهای از شکنندگی امید و آزادی در جامعهای با فضای سیاسی و سانسور فزاینده باشد، بسیار قابل تأمل است .یاد گرفتمیاد گرفتم که مسئولیتپذیری در برابر اشتباهات خودمان — حتی وقتی هیچکس کمک نمیکند — میتواند به رشد و بلوغ واقعی منجر شود، همانطور که پسرک فیلم بدون شکایت و با پایداری مسیرش را کامل میکند. همچنین این فیلم یادآوری خوبی بود که سادهترین داستانها، وقتی با دقت و صداقت روایت شوند، میتوانند عمیقترین معناها را منتقل کنند؛ نکتهای که بهعنوان کسی که به روایتگری و طراحی محتوا علاقه دارم برایم الهامبخش است.نکات مثبت- داستان ساده اما پرمعنا و جهانشمول درباره مسئولیتپذیری کودکانه
- فیلمبرداری زیبا از طبیعت و مناظر روستایی ایران، همراه با استفاده مؤثر از باد و باران واقعی
- فیلمنامهای از عباس کیارستمی که ساختاری شاعرانه و نمادین به قصه میدهد
در جشنوارهها و نقدهای بینالمللی (از جمله گاردین و روتنتومیتوز با امتیاز خوب) با استقبال مثبت روبرو شده
نکات منفی- ریتم کند و کمدیالوگ که ممکن است برای مخاطبان عادتکرده به روایتهای پرکشش، یکنواخت به نظر برسد
- بازی بازیگر خردسال نقش اصلی گاه بیش از حد گرفته و بدون تنوع احساسی توصیف شده است
- منطق روایت برای مخاطب غیرایرانی میتواند گیجکننده یا دشوار برای درک باشد، طبق نظر برادشا در گاردین
- داستان نسبتاً کمحجم برای یک فیلم بلند، و شباهت زیاد به آثار دیگر سینمای کودکمحور ایران (بهویژه فیلمهای کیارستمی)
مشخصات
کارگردان: Mohammad Ali Talebiستارگان: Hadi Alipour, Amir Janfada, Majid Alipourامتیاز: 09/10به دیگران توصیه میکنم: بلهدوباره میبینم: بلهکشور: Iran