Atomic Blonde
Atomic Blonde
خلاصه
داستان مأمور زن MI6 به نام لورین براوتون که در بحبوحه‌ی روزهای پایانی جنگ سرد به برلین غربی فرستاده می‌شه تا قتل یه هم‌کارش رو بررسی کنه و یه لیست سرّی از مأموران دوجانبه رو پیدا کنه. فیلم بر پایه‌ی رمان گرافیکی «The Coldest City» ساخته شده و پر از صحنه‌های اکشن نزدیک و فضاسازی دهه‌ی هشتادی برلین قبل از فروپاشی دیوار.
نظر
نکات جذاب: صحنه‌های اکشن تن‌به‌تن، به‌خصوص سکانس معروف راه‌پله که یه‌نفس و بدون کات محسوس فیلم‌برداری شده، جدا از فضای اکشن‌های هالیوودی معمولیه؛ حس خام و خسته‌کننده‌ی مبارزه رو منتقل می‌کنه، نه اکشن تمیز و بی‌نقص.نحوه روایت: روایت با فلاش‌بک و بازجویی لورین بعد از ماموریت پیش می‌ره، یعنی از قبل می‌دونیم زنده مونده ولی نمی‌دونیم چطور و به چه قیمتی؛ این ساختار تعلیق رو از «کی زنده می‌مونه» به «چطور و چرا» منتقل می‌کنه که برای یه فیلم جاسوسی انتخاب هوشمندانه‌ایه.فیلم‌برداری: نورپردازی نئونی و رنگ‌های اشباع‌شده (صورتی، آبی، بنفش) حس یه کلیپ موزیک دهه‌ی هشتاد رو داره؛ دیوید لیچ که پیش‌زمینه‌ی هماهنگ‌کننده‌ی صحنه‌های اکشن داشته، دوربین رو طوری می‌چرخونه که هر ضربه قابل دنبال‌کردنه، برخلاف خیلی فیلم‌های اکشن امروزی که با کات سریع همه‌چی رو مبهم می‌کنن.به فکر فرو برد: اینکه در دنیای جاسوسی، وفاداری همیشه قابل خرید و فروشه و هیچ‌کس، حتی نزدیک‌ترین متحدت، دقیقاً همونی نیست که نشون می‌ده؛ فیلم این ایده رو تا آخرین صحنه نگه می‌داره.یاد گرفتم: اکشن خوب لزوماً به جلوه‌های ویژه یا انفجار نیاز نداره؛ کارگردانی درست کوریوگرافی مبارزه و صداگذاری واقع‌گرایانه (نفس‌نفس زدن، برخورد واقعی ضربه‌ها) به‌تنهایی می‌تونه صحنه رو به‌یادماندنی کنه.نکات مثبت: بازی شارلیز ترون که خودش اکثر صحنه‌های اکشن رو بدون بادیگارد انجام داده، طراحی صدا و موسیقی متن دهه‌ی هشتادی، و کارگردانی اکشن در سطح بالا.نکات منفی: خط داستانی جاسوسی گاهی پیچیده‌تر از حد لازم می‌شه و شخصیت‌پردازی به‌جز لورین کم‌عمق باقی می‌مونه؛ برای کسی که دنبال داستان جاسوسیِ عمیق باشه ممکنه ناامیدکننده باشه.
مشخصات
کارگردان: دیوید لیچ (David Leitch)ستارگان: شارلیز ترون، جیمز مک‌اووی، جان گودمن، سوفیا بوتلا، ادی مارسانامتیاز: 06/10به دیگران توصیه می‌کنم: بلهدوباره می‌بینم: خیرکشور: آمریکا